Relacja z podróży do Angoli w 2024 roku w odcinkach jest zbiorem zapisków z wyjazdu do jednego z najciekawszych państw w Afryce. Na blogu z podróży do Angoli przeczytasz wspomnienia z podróży do Afryki. Dowiesz się też jak można zwiedzać Angolę, co fotografować, gdzie spać, co zwiedzać, na co uważać. Przekonasz się, że Angola nie jest drogim państwem!
Podróż do Angoli była dość długa. Trochę męcząca. Prawie trzy tygodnie. 4 362 km samochodami i 18 568 km samolotami. Przed podróżą nie do końca wiedziałem, na co się piszę. Niewiele osób tu podróżuje. Nie ma dużo informacji. Są sprzeczne. Wciąż panuje opinia, że to mega drogi kraj. A to bzdura. To najtańsze państwo w Afryce, w jakim byłem.
Trochę odczarowałem tą Angolę. Dla siebie. I dla innych. Bardzo, bardzo mi się podobało. Bo są piękne niezadeptane miejsca i piękne widoki. Bo wiele miejsc jest daleko. Nie ma turystów. Ludzie są „naturalni”. I żyją po swojemu. Prosto. Z dnia na dzień. To daje dystans. Daje poczucie bezsensu niektórych rzeczy z naszego świata.
Polecam też galerię zdjęć, w której zobaczysz zdjęcia wykonane podczas podróży do Angoli w 2024 roku. Znajdziesz w niej między innymi zdjęcia wodospadów Calandula. Zobaczysz też Pedras Negras de Pungo Andongo, Miradouoro a da Lua, Serra da Leba, Tundavala Gap i Lagoa dos Arcos. Ale najbardziej spektakularne widokowo miejsce to Red Rocks Canyon.
W galerii zdjęć zobaczysz też sporo portretów ludzi z grup etnicznych: Mwila, Ndengelengo, Himba, Vatwa, Dimba, Mucubal i Handa.
Oprócz tego piękne zdjęcia z trekkingu na Morro de Môco – najwyższą górę Angoli, zdjęcia z afrykańskich targów i bazarów, fotografię uliczną, zdjęcia z Luandy, Namibe i Lubango.
Zapraszam do lektury kolejnych wpisów z podróży do Angoli.
Ta podróż też była dość długa. Trochę męcząca. Prawie trzy tygodnie. 4 362 km samochodami i 18 568 km samolotami. Przed podróżą nie do końca wiedziałem, na co się piszę. Niewiele osób tu podróżuje. Nie ma dużo informacji. Są sprzeczne. Wciąż panuje opinia, że to mega drogi kraj. A to bzdura. To najtańsze państwo w Afryce, w jakim byłem.
Park Narodowy Kissama. Najtańsze safari w Afryce i najgorsze safari w Afryce. Górka, dołek, górka, dołek. Baobaby. Kaktusy. Sporo ptaków. Kilka zebr, impali, gnu i koziołków przylądkowych.
Rzeka Kwanza. Rzeka szeroka. Największa w Angoli. Pełno zieleni. Ptaki. Koczkodany. Palmy. Mnóstwo palm. Ukryte pośród nich i meandrów rzeki wioski rybaków. Krokodyle.
Moçâmedes (do 2016 roku Namibe). Miasto nad Oceanem Atlantyckim. Powstało w 1485 roku, gdy na wybrzeżu pojawili się Portugalczycy. Około 133 tys. mieszkańców. W większości Hererowie. Ładna, kolorowa kolonialna zabudowa. Turystów, jak wszędzie. Za to wszędzie pachnie rybami.
Wioski rybackie w Angoli. Venancio Guimares. Wioska zamieszkana przez rybaków i ich rodziny. Cuchnie z daleka. Rybami i odchodami. Jedno z najobrzydliwszych miejsc, w jakim byłem. Wszędzie odchody. Odchody ludzi i psów. Trudno nie wdepnąć. Są wszędzie. Tuż obok suszące się ryby. Sardynki i inne. Pierwsza świeżość. Prosto od rybaków.
Red Rock Canyon. Pustynia. Skamieniałe wydmy. Czerwone skały. Obłędne formacje skalne. Niesamowite kształty. Łuki skalne. Kamienne wieże. Stworzone przez naturę. Przez wodę. Przez wiatr. Niektóre mają nawet kilkadziesiąt metrów wysokości. Wszelkie odcienie czerwieni, pomarańczy, żółci i brązu. Zależy od słońca.
Mucubal – plemię z południa Angoli. Kobiety Mucubal noszą niepowtarzalne nakrycie głowy. Nazywa się ompota. Wykonane jest z wiklinowego szkieletu. Wypełnia się go pęczkiem krowich ogonów. Ozdabia guzikami, muszlami, zamkami błyskawicznymi i koralikami.
Kobiety Ngendelengo noszą charakterystyczne uczesanie w postaci jakby węzłów. Piersi mają ciasno przepasane sznurkiem albo paskiem, służącymi jako staniki podtrzymujące biust. Faceci Ngendelengo często chodzą z maczetami. To część ich ubioru. Fryzury niezamężnych chłopców przybierają formę dużych grzebieni.