Relacja z podróży do Gambii i Senegalu to mój fotograficzny pamiętnik z osiemnastu dni w Afryce Zachodniej. W tej kategorii znajdziesz kolejne odcinki wyprawy z 2023 roku, podczas której przejechałem ponad 2000 kilometrów samochodami, autobusami, promami, łodziami i taksówkami. Było intensywnie, czasem chaotycznie, czasem niewygodnie, ale właśnie dlatego bardzo afrykańsko. Z tej podróży przywiozłem ponad 14 000 zdjęć, dużo notatek i jeszcze więcej wspomnień.
Ta podróż prowadzi przez Dakar, Mbour, Kotu Creek, Serrekundę, Janjanbureh, Vélingarę, Park Narodowy Niokolo-Koba, okolice Kédougou i wioski ludu Bedick. W Gambii fotografowałem ptaki nad rzeką Gambia, szympansy, gerezy, kotawce, targi, rybackie wioski i codzienne życie. W Senegalu były kolorowe łodzie w Mbour, targ zwierząt, baobaby, wodospad Dindefelo, noc w buszu i safari w Niokolo-Koba. Pojawił się też najwyższy „szczyt” Gambii, czyli Sare Firasu Hill. Ma około 50 metrów n.p.m., więc Himalaje mogą spać spokojnie.
To nie jest tylko opis atrakcji. To także opowieść o ludziach, emocjach, fotografowaniu i drodze. Są tu uśmiechy, zakurzone trasy, zdezelowane samochody, przeprawy promowe, targi rybne, zapach Atlantyku, rozmowy z przewodnikami i chwile, których nie da się zaplanować. Dlatego ten blog z podróży do Gambii i Senegalu dobrze pokazuje, jak wygląda samodzielna wyprawa fotograficzna po tej części Afryki. Nie zawsze jest łatwo. Za to prawie zawsze jest ciekawie.
Jeśli planujesz podróż do Gambii lub Senegalu, znajdziesz tu inspiracje, praktyczne obserwacje i sporo zdjęć. Szczególnie przydadzą się fragmenty o transporcie, fotografowaniu ludzi, targach, przyrodzie i pracy z lokalnymi przewodnikami. To dobry punkt startu przed wyjazdem, ale też zwykła opowieść dla tych, którzy lubią Afrykę z bliska. Zobacz też galerię zdjęć z Gambii oraz galerię zdjęć z Senegalu. Jeśli dopiero planujesz pierwszy wyjazd na kontynent, zajrzyj też do praktycznych poradników przed podróżą do Afryki. Dzięki nim łatwiej połączysz emocje z rozsądną organizacją wyprawy.
Senegal to kraj, w którym Atlantyk miesza się z kurzem sawanny, herbata attaya płynie wolniej niż czas, a baobaby wyglądają tak, jakby ktoś posadził je do góry nogami. To świetny kierunek na pierwszą podróż do Afryki Zachodniej, ale tylko wtedy, gdy wiesz, jak działa gotówka, transport, targowanie, malaria i senegalskie „zaraz”. Poniżej znajdziesz praktyczny przewodnik po Senegalu, oparty na mojej podróży, aktualnych danych i sprawdzonych źródłach.
Barwne rybackie wioski, zapuszczone zakamarki, brzydkie miasta i zdezelowane samochody. Bieda, prostota i uśmiech. Mnóstwo pozdrowień i przywitań. Piękna przyroda: kolorowe ptaki, szympansy, gerezy, żaby i owady. Ogromna rzeka Gambia, baobaby, Ocean Atlantycki, Park Narodowy Niokolo-Koba i wodospad Dindefelo. Rzeka, kanały, rozlewiska, trawy i busz. Mnóstwo emocji i ciekawych przeżyć.
To ostatnia wędrówka w Senegalu. Ostatnie zdjęcia rybaków, sprzedawców, woźniców, dzieci, kolorowo ubranych kobiet i podejrzanych typów grożących palcem. Ostatni dreszczyk emocji w mało turystycznym miejscu. Ostatnia krzycząca i grożąca drewnianą pałką pani. Ostatni taksówkarze, motocykliści i dzieci, które lgną do aparatu. Wszystko już jest ostatnie.
Musimy jakoś dostać się dziś do Senegalu, bo musimy zdążyć na wieczorny samolot. To nie do końca prawda, ale Pan wydaje się być przejęty. Dzwoni do kierowcy autobusu, który właśnie odjechał i pyta, czy ma wolne miejsca. Są. Zamawia nam taksówkę. Mówi kierowcy dokąd ma jechać i zaczynamy gonić uciekający gambijski autobus taksówką. Doganiamy go w Bandżul.
Małpki podchodzą po kolei, jakby częstowały się pojedynczymi orzeszkami. Biorą delikatnie łapkami orzeszek i odchodzą. Podchodzą kolejne. Po kolei. Nie wyrywają jedzenia. To jest rewelacja! One są na wyciągnięcie ręki. Można je portretować bez problemu. Patrzą prosto w obiektyw. A światło poranka jest doskonałe. I zieleń dookoła.
jedziemy do wioski rybackiej Tanji. To będzie wyzwanie fotograficzne. Bać się czy nie? Robić zdjęcia? Spróbujemy. To podobno największa rybacka wioska w Gambii. Cuchnie okropnie. Dookoła resztki rozkładających się ryb. Sprzedawcy, rybacy i kupujący. Mnóstwo ludzi spogląda na nas i na aparaty niezbyt przychylnym okiem. Chociaż jest kilka wyjątków. Niektórzy Gambijczycy z chęcią pozują do zdjęcia. Ryby smażone, pieczone, suszone i grillowane. Mnóstwo gatunków. Patrząc na to, w jakich warunkach trzymane są ryby, mam wątpliwości, czy jeść ryby w Gambii.