Burundi jest niewielkie, zielone i zdecydowanie nieprzewidywalne. Na powierzchni mniejszej niż województwo wielkopolskie zmieściły się góry, wodospady, Jezioro Tanganika, hipopotamy, królewskie bębny i tyle punktów kontrolnych, że człowiek zaczyna regularnie sprawdzać, czy paszport nadal znajduje się w kieszeni. To nie jest najłatwiejszy kierunek w Afryce, ale właśnie dlatego długo pozostaje w pamięci.
Spacer po Bużumburze. Zatrzymujemy chłopaków z rowerami i za 500 franków mają nas podrzucić do miasta. Gdy tylko ruszamy jeden z rowerów psuje się. Wspólnymi siłami staramy się go naprawić. Trzeba poszukać odpowiedniego kamienia, którym uda się odkręcić śrubki. W końcu odkręcamy je i zakładamy łańcuch na miejsce. Chłopaki dowożą nas do pierwszej góry i mówią, że dalej nie jadą.
Tamburyniarze – największa atrakcja Burundi. Taniec, śpiew, skoki, wygłupy, a przede wszystkich fantastyczna gra ba bębnach. Niesamowite. Zasługują na ogromne brawa z naszej strony.
Wodospady Karera. Zatrzymujemy się tuż przed wielkim wodospadem, który robi duże wrażenie. Wysoki, skalisty, pośród palm i tropikalnej roślinności. Wody dużo nie ma, ale wrażenie potęguje jego wysokość. W okolicy jest pięć podobnych wodospadów. Płyną nimi dwie rzeki, łącząc się ostatecznie przed ostatnim, największym z nich.